ریشههای بوتا در سرزمین آذربایجان به دورانهای بسیار کهن بازمیگردد. در محوطه باستانی اوچولار تپهسی در ناحیه شرور نخجوان چند ظرف سفالی با نقش بوتا، و در محوطه خلج قطعهای سفال با نقش بوتا کشف شده است.۳ پژوهشگران این یافتهها را به دوره مسسنگی متأخر نسبت میدهند؛ لایههای این دوره در اوچولار تپهسی به هزاره پنجم پیش از میلاد تاریخگذاری شدهاند.۴ بر روی این ظرفها نقش بوتا سه بار و بهصورت قرینه گرداگرد بدنه تکرار شده است. به گزارش موزه دولتی تاریخ نخجوان، این ظرفها کهنترین تصویرهای شناختهشده بوتا را بر خود دارند.۳
در دانشنامه بریتانیکا، بوتا عنصری از هنر هندی-مغولی دانسته شده است. در واقع، سخن از دولت ترکتبار بابریان است که بابرشاه، از نوادگان تیمور (تیمور لنگ)، در سال ۱۵۲۶ در هند بنیان نهاد و تا ۱۸۵۸ پابرجا بود. بوتا را بابریان به هند بردند. متأسفانه امروزه در بسیاری از منابع، بوتا که خاستگاهی ترکی دارد، به هند نسبت داده میشود.
تاج محل که امروز بهعنوان شگفتی هند شناخته میشود نیز نمونهای از معماری و هنر ترکی است. در ساخت این آرامگاه که پنجمین فرمانروای بابری، شاه جهان، آن را به یاد همسر درگذشتهاش ممتاز محل بنا کرد، صنعتگرانی از سرزمینهای گوناگون ترک، از جمله آذربایجان، فعالانه مشارکت داشتند.
در میانه سده نوزدهم، کالاهای دارای نقش بوتا از هند به شهر پیزلی در اسکاتلند برده شد و از آنجا در سراسر جهان گسترش یافت. به همین دلیل بوتا امروزه در جهان غرب با نام «پیزلی» (paisley) شناخته میشود. در ایران این نقش با نام «بتهجقه» شناخته میشود.
هزاره پنجم پ.م.نخجوان: کهنترین ظرفهای سفالی شناختهشده با نقش بوتا
۱۵۲۶-۱۸۵۸دولت بابریان - بوتا به هند میرسد
میانه سده نوزدهمکالاهای بوتادار به پیزلی در اسکاتلند میرسند